Eski Şam’ın seyyar şerbetçileri: meyan kökü ve demirhindi

Bu bir dükkân değil, bir meslek. Sırtında dev pirinç güğüm taşıyan satıcı, elindeki tasları şakırdatarak çarşıda geziyor ve eğilerek bardağa döküyor: koyu renkli olan meyan kökü şerbeti — arksus — ekşisi demirhindi. Osmanlı döneminden kalma bir sokak zanaatı bu ve bugün de yaşıyor; Ramazan’da ikindiyle iftar arası mesleğin zirvesi.

Nerede bulunur

Sabit adres yok — satıcı gezer. En garantili hat, Hamidiye Çarşısı’nın ana aksı ile Emevî Camii’nin güneyindeki Büzüriye Çarşısı arası. Kalabalığın yoğun olduğu saatte o hatta yürü; güğüm seni bulur.

Ne içilir

İki klasik: meyan kökü şerbeti serin, hafif buruk ve alışılmadık — ilk yudum şaşırtıyor, ikincisi sevdiriyor. Demirhindi tatlı-ekşi ve daha kolay. Ramazan’da harnup da çıkıyor. Bardak tek boy, servis ayaküstü.

Bilinmesi gerekenler

Ödeme nakit ve küçük banknotla. Bardaklar satıcının kabında yıkanıyor; hassassan kendi kabını uzat, kimse yadırgamıyor. Folklor kılığında dolaşan satıcılar fotoğraf çekimiyle iş yapıyor — çekeceksen önce sor, bir bahşiş bekleniyor.