Nevfara Kahvesi

Emevî Camii’nin doğu kapısından çıkıp merdivenleri inersen, taş basamakların dibine dizilmiş alçak masalara varırsın. Nevfara orası. Adı bir zamanlar yanı başında akan çeşmeden geliyor; çeşme gitti, ad kaldı. Kaynaklar yaşında anlaşamıyor — kimi 250 yıl diyor, kimi 500 — ama bir noktada anlaşıyorlar: 1960’ta Suriye’ye televizyon girince Şam’ın kahvehaneleri hikâye anlatıcısını ekrana değişti, burası değişmedi.

Nasıl gidilir

Yalnızca yürüyerek. Emevî Camii’nin doğu kapısından çık, merdivenden in; kahve dibinde, solda. Hamidiye Çarşısı seni caminin batı ucuna bırakıyor — oradan geliyorsan avluyu boydan boya geçmen gerek, on dakika sürer.

Ne içilir

Çay, kahve, nargile. Yemek yok; burası kahvehane ve başka iş yapmıyor. İçeride yaklaşık 60 metrekarelik salonda dört kişilik 24 masa var, dışarıda merdivene taşan 30 metrekarede 12 masa daha. Yazın dışarısı serin, içerisi dumanlı.

Hakawati

Anlatıcı akşam 20:00’de geliyor. Kırmızı fesi ve ipek cüppesiyle yüksek iskemleye çıkıyor, kitabını açıyor ve yarım saat okuyor — her gün yarım saat, aynı hikâyenin devamı. İki büyük destan dönüşümlü anlatılıyor: Sultan Zâhir Baybars ve Antere bin Şeddad. Gecede yarım saatle bir destanı bitirmek yaklaşık bir buçuk yıl sürüyor, yani hangi akşam gelirsen gel ortasına düşüyorsun. Bugünkü anlatıcı Ahmed el-Lahham; ondan önce yıllarca Ebu Şadi (Raşid el-Hallak) okumuştu, savaşta Şam’dan ayrıldı.

Okuma Arapça ve tek dilde. Takip edemesen de salonu izlemek işin yarısı: yükselen ses, kahkaha, arkadan gelen laf.

Ne zaman gidilir

Hakawati için 19:30’da gel; 20:00’de masa bulmak zor. Gündüz kahve sakin ve merdiven boş, caminin duvarı gölge yaptığı için öğleden sonrası oturmak için iyi. Kapanış geç. Açılış saatini eski şehirdeyken sor — bu sayfadaki en çabuk eskiyen bilgi o.