Bel’as Dağı Koruma Alanı

Bel’as Dağı Koruma Alanı, Selemiye ilçesinin güneydoğusunda, Ukayribat ile Tedmür arasındaki yolun kıyısında uzanan 22797 ha’lık bir bozkır rezervi. Palmira dağ zincirinin parçası; ortalama yükseklik 708 m, kış yağışı 100-150 mm. Alan, bir zamanlar Ukayribat’tan Tedmür’e uzanan atlas sakızı ağacı örtüsünden kalan kümeleri korumak için kuruldu.

Gitmeden önce: güvenlik

Bu bozkır savaş yıllarında çatışma alanıydı. 19 Nisan 2022’de Bel’as Dağı’nda IŞİD militanlarının gömdüğü bir mayın patladı; 3 asker öldü, 3 asker yaralandı. Yol dışına çıkmak ve işaretsiz vadilere girmek bu yüzden güvenli değil. Güncel durumu gitmeden önce Selemiye’deki yerel yetkililerden öğrenmek gerekiyor; sitenin yıkık alanlarda güvenlik rehberi aynı kuralları topluyor.

Ne görülür

Birinci çekirdek bölgede doğal, yaşlı sakız ağaçları duruyor; bazıları 5 m’ye kadar yükseliyor. Bu ağaçlar 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyıl başındaki aşırı kesimle geniş bir örtüden seyrek kümelere indi. Ukayribat’taki orman fidanlığında sakız fidanı üretiliyor ve alan yeniden ağaçlandırılıyor. Florada yabani incir, kapari, pelin, kekik, adaçayı ve anemon var.

Faunada kurt, Suriye sırtlanı, tilki, çakal, yaban kedisi, keklik, bağırtlak, çavuşkuşu, baykuş ve kartal kayıtlı. Suriye ceylanı ise avcılık yüzünden burada tükendi.

Alan nasıl bölünmüş

Koruma alanı üç bölgeye ayrılmış ve en yaşlı ağaçlar birinci çekirdek bölgede. Başlıca vadiler Ebu Riyaf-el-Ukeyri (5 km), Fennuş el-Bazincan (yaklaşık 10 km) ve Melluh el-Musakra (yaklaşık 10 km).

Roma sınır taşı

Dağda Roma valisi Silanus’un koydurduğu bir sınır taşı bulundu. Taş, Palmira’nın 75 km kuzeybatısındaydı ve büyük olasılıkla Palmira topraklarını Epiphania’nınkinden, yani bugünkü Hama’nınkinden ayırıyordu.

Ne kadar sürer

İki saat, yalnızca yol kenarından ve işaretli alanlardan bakarak. Vadilere uzun yürüyüş, mayın riski yüzünden bu sayfanın önerdiği bir şey değil.

Neyi kaçırma

Yaşlı sakız ağaçları. Bozkırın ortasında tek başına duran 5 m’lik bir ağaç, bu çevrenin bir yüzyıl önce nasıl göründüğüne dair elde kalan en somut iz. Yerlerini Ukayribat’taki fidanlıkta sormak işe yarıyor.