Kalaat el-Kahf

Tartus’un dağlık iç kesiminde, Şeyh Bedir ilçesinde, iki derin vadinin arasındaki dar bir sırtın üstünde. Kale 1120 dolaylarında yapıldı ve 1138’de İsmailîlere satıldı. Suriye’deki İsmailî davetinin merkezi oldu: Raşid ed-Din Sinan burayı karargâh ve inziva yeri olarak kullandı, 1193’te burada öldü ve buraya gömüldü.

Nasıl gidilir

Tartus’tan Şeyh Bedir yönüne çıkan dağ yoluyla, araçla. Marqab Kalesi’nin 30 km güneydoğusunda. Kuş uçuşu mesafe kısa görünüyor ama yol dolambaçlı; süreyi buna göre hesapla. Son bölüm dar ve virajlı, kışın sisli.

Ne kadar sürer

Bir buçuk saat. Kaleye girmek yürüyüş istiyor: tek giriş kuzey yamacın yarısından geçen dar bir patika ve dışarıdan bakınca fark edilmiyor.

Ne görülür

Kale doğu-batı doğrultusunda, sırtın hattını izliyor. Batı ucunda 170 metrelik düz bir dış avlu var; üstü boş, yalnız dış duvar ve uçtaki burç duruyor. Zemin oradan yukarıya, merkezî kaleye doğru yükseliyor: konut bölümleri, depolar ve yedi sarnıç bu kısımda. Kayaya oyulmuş geçitler ve kemerler yer yer ayakta, üstlerini makilik kaplamış.

Neyi kaçırma

Girişteki patikanın yarısında dur ve aşağı bak. Kaleyi alınmaz yapan şey duvarları değil, iki yandaki vadiler; savunma mimarisi bu araziyi tamamlamaktan ibaret. Kale, Memlûklara teslim olan son İsmailî kalesiydi — Baybars 1273’te aldı. Osmanlı döneminde bir süre hapishane olarak kullanıldı ve 1816’da yıkıldı.