Ras İbn Hani

Lazkiye’nin 8 kilometre kuzeyinde, denize doğru uzanan alçak bir burun var. Ugarit metinlerinde Ra’şu diye geçiyor ve krallığın liman-sayfiye yeriydi: başkentten yürüyerek iki saat. Ugarit’in altın çağında burada iki saray yapıldı — biri kralın ikinci konutu, biri kraliçe Ahatmilku için. MÖ 13. yüzyılda burnun üstünde altı ile sekiz bin arasında insan yaşıyordu.

Nasıl gidilir

Lazkiye merkezinden kuzeye giden sahil yoluyla on beş dakika; şehirden burna minibüs ve dolmuş var. Kazı alanı burnun üstündeki yerleşimin içinde kalıyor, bu yüzden tabelayı değil kazı alanını sormak gerekiyor. Yaya olarak sahilden yürünerek de çıkılıyor.

Ne kadar sürer

Kırk beş dakika. Alan küçük ve düz; asıl vakit denize bakan kenarda geçiyor.

Ne görülür

Sarayların taş temelleri açık: kalın duvar hatları, oda bölmeleri, avlu zeminleri. En iyi korunmuş kısım kuzey sarayının altındaki mezar odası — düzgün kesme taşla örülmüş, üstü büyük kapak taşlarıyla kapatılmış, girişi merdivenli. Ugarit’teki saray mezarlarının aynı tipi, ama burada üstü açık olduğu için yapının nasıl kurulduğu görülüyor. Güneydoğu köşede daha geç bir tahkimat var: Ugarit yıkıldıktan bin yıl sonra, Selevkos çağında yapılmış küçük bir kale.

Neyi kaçırma

Burnun kendisi bir belge. Bu kıyının en iyi doğal limanı burada ve o liman, kent yıkıldıktan sonra bile kullanılmaya devam etti; Yunan denizcileri buraya alçak beyaz kayalıkları yüzünden “Beyaz Liman” diyordu ve o ad Arapçada Minet el-Beyda olarak bugüne kaldı. Bir başka ayrıntı: Roma imparatoru Traianus, 114 ile 117 arasındaki Mezopotamya seferine katılmak için ordusuna tam burada, bu burunda kavuştu.

Bugünkü durum

Kent MÖ 1192 dolayında Ugarit ile birlikte çöktü ama burun boşalmadı; Demir Çağı’nda, Helenistik ve erken Bizans çağlarında yeniden yerleşildi. Burun bugün tatil siteleriyle dolu ve kazı alanı bu yapıların arasında kalmış bir ada gibi. Çevrilmiş ama bekçisiz; duvarların üstüne çıkılmıyor, temellerin arasından yürünüyor. Kazı sürmüyor.