Avame

Cıvık bir maya hamuru: un, su, maya, biraz nişasta. Usta hamuru avucundan sıkıp kaşıkla koparıyor ve doğrudan kızgın yağa bırakıyor; toplar yağda kendi kendine dönüyor ve altın rengi alınca kevgirle çıkıyor. Sonra hemen soğuk şerbete. Bütün iş bu iki sıcaklık arasındaki farkta.

Çıtırlık nereden geliyor

Sıcak hamur soğuk şerbete girince dış kabuk şerbeti emmeden şekerleniyor, içi hamur gibi kalıyor. Şerbet sıcaksa hamur onu içine çekiyor ve tatlı ağırlaşıyor; tezgâhta bekleyen avame de aynı sebeple sünger oluyor. Bu yüzden az alıp taze yenmesi gerekiyor.

Adı ve geçmişi

Suriye’de avame deniyor, Körfez’de lukaymat. Aynı tatlı 13. yüzyılda Bağdatlı yazar tarafından lokmatü’l-kadı, yani kadının lokması adıyla anlatılmış; Türkçedeki lokma da o addan geliyor. Bin yıla yakın bir hamur yani, hâlâ aynı biçimde satılıyor.

Nerede yenir

Tatlıcılarda ve Ramazan’da sokak tezgâhlarında; iftardan sonra kaldırımda kurulan kazanların önü kalabalıklaşıyor. Kâseyle ya da tartıyla satılıyor. Üstüne susam ya da tarçın isteyebilirsin, bazı yerler dövülmüş fıstık da atıyor.