Becariye

Bir düğün, bir taziye ya da kalabalık bir konuk sofrası olmadan pişmiyor. Kuzu büyük bir tencerede soğan, tuz, defne, kırmızı biber, karanfil ve tarçınla haşlanıyor; sadeyağ tadın omurgasını kuruyor. Sonra geniş tepsilere doğranmış tandır ya da saç ekmeği seriliyor ve et üstüne yığılıyor.

Adı nereden geliyor

Deyrizorlular tabağın adını Bekkara aşiretine bağlıyor: konuğuna bunu pişirmesiyle bilinen aşiret. Tabağın öteki adı ruus. Yanına yeşil soğan ve turp konuyor, süs olarak.

Mensef değil

Uzaktan Havran mensefine benziyor ama iki tabak farklı yerden geliyor. Mensefte jamid, yani kurutulmuş yoğurt var; becariyede yok. Mensefin altında çoğunlukla pirinç, becariyenin altında ekmek duruyor. Tat yoğurdun ekşisinden değil sadeyağdan çıkıyor.

Nerede yenir

Lokanta tabağı değil, ev ve düğün tabağı. Deyrizor’da bazı lokantalar sipariş üstüne çıkarıyor, ama tepsiyi görmenin en olağan yolu davet. Beklemediğin bir sofraya oturursan tabağın ortasından değil kendi önünden ye — tepsi ortak.