Serid (Deyrizor tiridi)

Serid, Arapların eski tirit geleneğinin Fırat kolu; adı Deyrizor ağzıyla böyle söyleniyor. Tandır ya da sac ekmeği parçalanıp geniş bir mensef tepsisine seriliyor, üstüne yağlı et suyu dökülüyor, en üste pirinç ve et ya da bamyalı et yahnisi geliyor. Deyrizorlular ona “Deyrizor mensefi” diyor; bedevi mensefinden ayırmak için.

Asıl sürümü bamyalı

Şehrin en çok andığı hâli serid el-bamya. İçine Deyrizor bamyası giriyor: iri, boyu 7 santime varan bir tür. Et yerli kuzudan. Domates sıkılıp süzülüyor ve yalnız suyu kullanılıyor; bol sarımsak ve sadeyağ tadı kuruyor. Ekmek tepsiye girmeden ateşte hafifçe kızartılıyor, Deyrizor’da buna “mukammar” deniyor.

Ne zaman pişiyor

Yazın, bamya mevsiminde haftanın çoğu günü sofraya geliyor. Ramazan’da iftarın baş tabağı. Kış için bamya ipe dizilip kurutuluyor, böylece bamyalı serid yıl boyu yapılabiliyor. Rakka’da düğün günü damadın ailesi “sobha” denen bir ziyafet veriyor; tepsilerdeki tabak bu.

Becariye ve fetteden farkı

Aynı şehrin becariyesinde de ekmek tepsinin altında, ama üstüne et suyu değil sadeyağda pişmiş kuzu seriliyor. Şam fettesiyle de karıştırılıyor; fettede yoğurt ve nohut var, seridde ikisi de yok. Ekmek et suyunu içiyor ve tat oradan geliyor. Deyrizor’un hubeytinde de et suyu var, ama o hurma ve aspirle pişen ayrı bir tabak.

Nerede yenir

Ev tabağı: Deyrizor, Meyadin ve Rakka’da ev sofralarında, düğünlerde ve iftar davetlerinde pişiyor. Lokantada hazır bulunduğuna dair doğrulanmış bir bilgi yok; tepsiyi görmenin olağan yolu bir davet.