Belat Cehennem

Adı cehennem karosu demek ve sebebi ateş. İrmik, şeker ve portakal çiçeği suyu karışımı, ateşin üstünde kızdırılmış büyük bir taş levhaya dökülüyor ve anında pişiyor. Üstüne katr geliyor, sonra doğal gıda boyasıyla açık sarı renk pembeye ve beyaza çevriliyor. Kare ya da üçgen kesiliyor. Humus’a özgü; başka bir şehirde yapılmıyor.

Taşın üstünde nasıl pişiyor

Taş önce ateşte kızdırılıyor. Hamur döküldüğü anda pişme başlıyor ve iş saniyelerle ölçülüyor: usta karışımı taşa yayıyor ve hemen alıyor. Fırın yok, tepsi yok, bekleme yok. Pişen levha katrla ıslatılıyor, rengi veriliyor, geometrik kesiliyor. Taşa değen yüz koyu kalıyor ve adın rivayetlerinden biri tam buradan çıkıyor.

Adın üç rivayeti

Birincisi taşın yakıcı sıcaklığı; hamurun döküldüğü yüzey cehennem gibi. İkincisi biçim: düz levha yer karosuna benziyor ve alt katmanın ateş kırmızısı adı tamamlıyor. Üçüncüsü bazı mahallelerde kullanılan başka bir ad — zahr es-sabi, yani bebek sırtı; düz biçim ve pembe kırmızı renk yeni doğmuş bir bebeği andırıyor. Kaynaklar üç rivayeti de aktarıyor ve birini seçmiyor.

Başka adları

Bazı mahallelerde el-gabiba deniyor. Humus dışında adını duyan az. Şehir içinde ise belirli aileler yapıyor ve tarif o ailelerde kalıyor; taşı kızdırmak ve doğru anda almak öğrenilen bir iş.

Ne zaman ve nerede yenir

Tatlı perşembesinin tatlısı, ama yıl boyu bulunuyor. Humus tatlıcılarında kilo ile satılıyor ve kesilmiş hâlde tepside duruyor. Tazesi kenarından kırılıyor, bekleyeni sertleşiyor. Şerbeti ağır; yanına sade kahve iyi gidiyor.