Temriye (Humus Ramazan tatlısı)

Temriye, Humus’ta Ramazan ayında tezgâha çıkan tatlı. İnce açılmış bir hamur kızgın yağda altın rengine kadar kızartılıyor ve çıkar çıkmaz şerbete batırılıyor. Üç hâli var: kaymaklı, hurmalı ve sade. Adı hurmadan geliyor, ama her tabakta hurma yok.

Nereden geliyor

SANA’nın 2026 Ramazan’ında konuştuğu Humuslu bir tatlıcı, tatlının şehirde 100 yıldan eski olduğunu söylüyor. Önce evlerde yapılıyordu, sonra tatlıcı dükkânlarına geçti. Suriye Tarih Derneği’nin Humuslu bir üyesi de onu şehrin eski Ramazan yemekleri arasında sayıyor.

Nasıl yapılıyor

İş bir gün önceden başlıyor. Un, su ve tereyağı ya da sade yağ yoğrulup esnek bir hamura getiriliyor. Hamur çok ince açılıyor ve sade yağa bulanıyor. eSyria’nın 2008’de konuştuğu bir Humus fırınına göre temel, Ramazan ekmeğinin hamuru; kalınlık için içine nişasta katılıyor.

Hamur kızgın yağa kısa bir süre giriyor. Altın rengini alınca çıkarılıyor ve bekletilmeden şerbete batırılıyor. Kaymaklı olanı kışın yapılıyor, hurmalısı ve sadesi Ramazan hangi mevsime düşerse düşsün tezgâhta. eSyria peynirli bir hâlini de anıyor.

Nerede ve ne zaman bulunur

Yalnızca Ramazan’da. Humus’un eski çarşısındaki halk tatlıcıları o ay temriyeyi müşterinin önünde yapıyor. Fiyatı halk tatlısı düzeyinde; ay bitince tezgâhtan da çekiliyor.

Neyle karıştırılmasın

eSyria’ya göre aynı tatlıya Humus’ta Ramazan dışında karabij deniyor. Bu, sitedeki Halep karabijiyle aynı şey değil: Halep’inki irmik hamurundan yapılıp natef köpüğüyle yeniyor, benzerlik yalnızca adda.

Filistin’in Nablus şehrinde de temriye var, ama orada içi irmikli bir muhallebiyle doluyor. Şam’ın kellacı ise hiç kızartılmıyor: yufka süte batırılıp kaymakla katlanıyor. Humus’unki kızartma, şerbetli ve ya kaymak ya hurmayla dolu ya da dolgusuz.