Karabij

Adı Halep’le birlikte anılıyor: kerabîc Haleb. İrmik ve sadeyağla yoğrulan hamur ceviz ya da fıstıkla dolduruluyor, kalıpta uzun ve yuvarlak biçim alıyor — ad da oradan geliyor, kurbaç demek. Fırından hafif renk alınca çıkıyor; tek başına yenmesi düşünülmemiş, kuru kalıyor.

Natef ne

Tabağın ortasındaki beyaz köpük natef. Çöven kökü bir gün suda bekletiliyor, süzülüyor, kaynatılıyor ve şeker şerbeti azar azar eklenerek bembeyaz olana kadar çırpılıyor. Bitkisel bir köpük yani: içinde yumurta da süt de yok. Türkiye’de Mersin’de kerebiç adıyla yapılan tatlının köpüğü de aynı kökten çıkıyor.

Nasıl yenir

Karabij natefe batırılıyor, natef karabijin üstüne sürülmüyor. Köpük hafif ve az tatlı, hamur kuru ve yoğun; ikisi ayrı ayrı eksik, birlikte tamam. Yanında sade kahve gidiyor.

Nereden alınır

Halep’in tatlıcılarında, natef ayrı kâsede veriliyor. Natef beklemez: bir günde iniyor ve suyunu bırakıyor, o yüzden aynı gün alınıp aynı gün yenmesi gerekiyor. Bazı yerler çöven yerine yumurta akıyla yapıyor; aslı hangisi diye sormak ayıp değil, tatlıcı zaten söylüyor.