Kerevye (Mağlî)

Suriye’de adı kerevye. Pirinç unu, su ve şekerle pişen, kerevye tohumu, anason ve tarçınla kokan koyu renkli bir tatlı. Yeni doğan bebek için yapılıyor ve ziyarete gelene kâseyle veriliyor. Lübnan ile Filistin’de aynı tabağın adı mağlî ve soğuk servis ediliyor; Suriye ile Ürdün’de sıcak.

Nasıl pişiyor

İnce öğütülmüş pirinç suya ve şekere karışıyor, üstüne kerevye, anason ve tarçın giriyor. Sonra sürekli karıştırılarak, bir saate varan sürede kaynıyor; adı da kaynatılmış demek. Kıvam tutunca kâselere dökülüyor. Üstüne hindistan cevizi rendesi, soyulmuş Halep fıstığı, öğütülmüş ceviz ve ikiye kesilmiş badem geliyor. Sütlü değil, su bazlı. Ama kâsedeki hâli ve servisi onu muhallebi ailesine yaklaştırıyor, rengini de baharatlardan alıyor.

Ne zaman yapılır

Bebek doğduğunda. Eskiden erkek çocuk doğumunda yapılırdı, bugün her doğumda yapılıyor; kerevyenin annenin sütünü artırdığına inanılıyor. Ziyarete gelen herkese bir kâse çıkıyor ve tabağın kendisi haberin duyurulma biçimi. Levanten Hristiyanların sofrasında ayrıca Noel tatlısı; orada da anlatılan bir doğum.

Suriye’de neden kerevye deniyor

Ad ve servis sıcaklığı sınırda değişiyor. Lübnan ile Filistin’de tabak mağlî ve soğuk. Suriye ile Ürdün’de kerevye ve çoğunlukla sıcak. Sıcak kâsede tarçınla anason daha açık duyuluyor; soğuyunca kıvam sertleşiyor ve baharat geri çekiliyor. Aynı tarif, iki ayrı alışkanlık.

Nerede yenir

Evlerde. Tatlıcı vitrininde düzenli bulunan bir şey değil, doğum olan eve ya da kış günü bir ziyarete bağlı. Ağır bir tatlı sayılmıyor: 110 gram kadar bir kâse 250 kalori civarında. Üstüne bol kuruyemiş dökülen kâse tabii bunun üstüne çıkıyor.