Lezakiyat

Katayef hamuru kıvamında akışkan bir hamur — un, süt, tahin — kızgın sacın üstüne dökülüyor. Çıkan ince ekmekler ateşten iner inmez üst üste katlanıyor ve her katın arasına koyun sadeyağı ile bal ya da şeker konuyor. Sıcak yenmesi gereken bir tatlı: yağ katların arasında eriyip ekmekleri birbirine yapıştırıyor.

Bir tatlının adı ülkeyi ikiye bölüyor

Aynı tarif Suriye’de iki ayrı adla dolaşıyor ve ad sınırı coğrafi:

• Golan, Süveyda ve Deraa — lezakiyat
• Haseke, Humus, Hama, Halep ve Lazkiye — siyalat

İki ad, iki gerekçe

İkisi de tarifin bir adımından çıkıyor. Siyalat, hamurun saca akıtılmasından geliyor; lezakiyat ise katların sadeyağla birbirine yapışmasından. Yani bir bölge tatlıyı yapılırken gördüğü şeyle, öteki yendiğinde olan şeyle adlandırmış.

Arap mutfak mirasında

Aynı tarif klasik kaynaklarda furniyye adıyla geçiyor. Bugünkü adların hiçbiri yeni değil; sözlükler ve halk deyimleri derlemeleri ikisini de kaydetmiş.

Nerede yenir

Güneyde — Süveyda, Deraa ve Havran köylerinde — ev sofrasında ve kış aylarında. Lokanta tatlısı değil; sac gerektirdiği ve sıcak yendiği için genellikle evde ya da köy fırınında yapılıyor. Bir sofrada karşına çıkarsa soğumadan ye.