Kalaat el-Ureymeh

Tartus’un güneydoğusunda, Akkar ovasına yüz seksen metre yükseklikten bakan kayalık bir düzlükte duruyor. Kale 12. yüzyılda, daha eski Bizans kalıntılarının üstüne yapıldı ve elden ele geçti: Trablus kontu II. Raymond, sonra Bertrand de Toulouse, sonra Tapınak Şövalyeleri. Nureddin Zengi 1167’de aldı, 1170 depremi hasar verdi, şövalyeler 1177’de geri aldı, Selahaddin 1187’de bir süre elinde tuttu; kale 1291’de kalıcı olarak Müslümanlara geçti.

Nasıl gidilir

Tartus’un yirmi beş kilometre güneydoğusunda, Safita’nın güneybatısında ve Safsafa kasabasının kuzeybatısında. Toplu taşıma yok; Tartus ya da Safita’dan şoförlü araç tutuluyor. Son bölüm dar ve dik, yağmurdan sonra araç zorlanır.

Ne kadar sürer

Bir saat on beş dakika. Kale üç yüz metre uzunluğunda ve iki avludan oluşuyor; ikisinin arasında hendekler var. Yürüyüş taş ve dengesiz zeminde.

Ne görülür

Ayakta kalan en sağlam şey iki kule. Güneybatıdaki otuz metreye kadar çıkıyor, kuzey yüzü yıkık; ikisi de içi dolu, yani konut değil gözetleme kuleleri. Yapıda iki evre okunuyor: erken 12. yüzyıl bazalt, geç 12. ya da erken 13. yüzyıl kireçtaşı — ikincisi büyük olasılıkla şövalyelerin eklediği bölüm. Aşağıda geniş tonozlu salonlar, kemerli kapılar ve dışarıdan dar içeriden geniş ok mazgalları var.

Neyi kaçırma

Kuleye çık ve ufka bak. Buradan Safita’nın Beyaz Kulesi, Yahmur Kalesi ve Trablus yönü çıplak gözle seçiliyor; kaleler gündüz dumanla, gece ateşle haberleşiyordu ve Ureymeh o zincirin halkasıydı. Yapı savunma için değil görmek için kurulmuş — plana bakınca da anlaşılıyor.