Serruciye Çarşısı

Kalenin batı yanında, kale ile çarşılar arasında sıkışan bir hat. Adı zanaatından geliyor: burada semer yapılırdı, semerci demek olan serrac sözcüğü çarşıya adını verdi. Eskiden Sarayciyye ve Serruciyyin diye de anılırdı. Bugün tezgâhlarda at koşum takımı, deri işi, kılıf ve kaba çadır bezi var.

Nasıl gidilir

Sancakdar caddesi üzerinde, Hamidiye Çarşısı’na paralel uzanıyor. Kalenin batı duvarını takip edersen kendini çarşının içinde buluyorsun; Hamidiye’den çıkıp batıya bir sokak yürümek de yetiyor.

Ne satılıyor

Hayvanla çalışan Suriye’nin geriye kalan tezgâhı. Eyer, dizgin, semer keçesi, deri kayış, kılıf ve çuval bezi. Hediyelik değil; alıcı köyden gelen bir çiftçi ya da kamyonuna örtü arayan bir nakliyeci. Fiyat işin cinsine göre değişiyor, sorup öğrenmek gerekiyor.

Suk Saruca ile karıştırma

Adlar benziyor, yerler ayrı. Suk Saruca sur dışında, kuzeybatıda bir mahalle; Serruciye ise kalenin dibinde, sur hattının içinde bir çarşı. Taksiye “Saruca” dersen yanlış yerde inersin — kale ve Sancakdar adını kullan.

Ne kadar sürer

Yarım saat. Hat kısa, dükkânlar dar. Bir eyercinin tezgâhında durup dikişi seyretmek bunun yarısı kadar zaman alıyor.

Neyi kaçırma

Ayağının altı. Çarşının uzandığı hat, Barada’dan ayrılan Akrabani kanalının geçtiği çizgi; Şam’ın çarşıları su hatlarının üstüne kurulmuş ve bu onların en görünür olanı değil, en işlevli olanı. Deri tabaklamak su ister, çarşı da suyun yanına oturmuş.