Masyaf’tan Kahf’e: dağda İsmailî kaleleri

Nizarî İsmailîler Suriye’de iki yeri merkez tuttu ve ikisi de sahil dağlarının içinde: Masyaf ovaya bakan tek bir kaya kütlesinde, Kahf iki derin vadinin arasındaki dar sırtta. Bu rota ikisini bir güne bağlıyor. Arada Hüsn Süleyman var; orası İsmailî kalesi değil, 950 metrede bir Roma tapınağı, ama yol tam önünden geçiyor ve atlamak yazık olur. Toplam 62 kilometre, üç durak, neredeyse tamamı dağ yolu.

Yol

Masyaf’ta başla; Hama’dan geliyorsan kasabaya bir saatte varıyorsun. Kaleye çıkış kasabanın içinden, kısa ama dik. Oradan güneybatıya: Hüsn Süleyman 24 kilometre, elli dakika. Mesafe küçük, süre büyük — yol boyunca yükseliyor ve viraj bitmiyor. Tapınaktan sonra kuzeybatıya dönüyorsun ve günün en yavaş bölümü başlıyor: Kahf 38 kilometre, bir buçuk saate yakın, son kısmı dar. Kaleye araçla girilmiyor. Tek giriş kuzey yamacın yarısından geçen bir patika ve aşağıdan bakınca fark edilmiyor; Şeyh Bedir’de yol sormak zaman kazandırıyor.

Zamanlama

Masyaf’ta 08:30’da ol. Avlular, sarnıçlar ve üst teras bir buçuk saat tutuyor. Terasa çıkıp doğuya bak: kalenin neden bu kayaya kurulduğu tek bakışta anlaşılıyor. Selahaddin 1176’da burayı kuşattı ve alamadan çekildi. 12:00’de Hüsn Süleyman’dasın; bir saat yetiyor, ama batı kapısının altına geçip yukarı bakmayı unutma, kartal kabartması orada. 15:00 gibi Kahf’in eteğinde ol. Patika ve kale birlikte bir buçuk saat istiyor, üstelik akşamüstü ışığı sırtın 170 metrelik dış avlusunu yandan aydınlatıyor. Raşid ed-Din Sinan 1193’te burada öldü ve buraya gömüldü.

Dikkat

Üç durak da yürüyüş istiyor ve zemin taşlık; tabanı tutan ayakkabı şart. Kahf’in patikası dar, kenarı korumasız, yağmurdan sonra kayıyor. Kışın bu dağlarda sis yolu kapatıyor; ilkbahar ve sonbahar doğru mevsim. Üç durakta da yiyecek satılmıyor, öğle yemeğini ve suyu Masyaf kasabasından al. Dönüşte Tartus’a inmek Masyaf’a geri dönmekten kısa; konaklamayı buna göre seç.