Salihiye’de yarım gün: Kasiyun eteğinde üç cami

Salihiye eski şehrin uzantısı değil, ayrı kurulmuş bir mahalle. Kudüs’ten göçen Hanbelî aileler Kasiyun’un eteğine yerleşti ve şehir surların dışında ikinci bir çekirdek kurdu; camiler, medreseler ve türbeler o çekirdeğin içinde. Bu yürüyüş Barada’nın kuzeyindeki meydandan başlayıp çarşının dar aralıklarına giriyor. 1400 metre, üç durak, baştan sona yokuş.

Yol

Cisr el-Ebyad meydanında başla. Cami meydanın kenarında, caddenin üstünde; kubbesi kaldırımdan görünüyor, tabela aramana gerek yok. Buradan Muhyiddin İbn Arabî Caddesi’ni kuzeye tut. Yol 900 metre boyunca yükseliyor ve mahalle değişiyor: apartmanlar seyrekleşiyor, çarşı başlıyor, sokak daralıyor. İbn Arabi Camii çarşının içinde ve sokaktan yalnızca minaresi görünüyor — girişi kaçırırsan minareyi referans al, çarşıdaki herkes yolu biliyor. Çıkışta kuzeydoğuya dön. Son 500 metre en zoru, çünkü Hanabile Camii sokağa cephe vermiyor; iki bina arasındaki dar aralıktan giriliyor ve sormadan bulmak zor. Aralığı geçince avlu birden açılıyor.

Zamanlama

09:00’da Cisr el-Ebyad’da ol. Üç durağın üçü de çalışan cami; namaz vakitleri dışında kapı kapalı bulunabiliyor, o yüzden sabah erken ve öğleye kadar bitmiş bir tur en güvenlisi. İbn Arabi Camii’ne 10:00 gibi var: avlu o saatte hem serin hem boş, türbeye inen merdiven kalabalıklaşmamış oluyor. Hanabile’ye 11:00. Avlu doğrudan güneş alıyor ve taşın rengi öğleden önce daha açık okunuyor. Öğle namazına yaklaşırken üç camide de ziyaret durur; planı ona göre kapat. Cuma bu rotanın günü değil.

Dikkat

Yürüyüş yokuş ve Şam’ın en dik hattı değil ama düz de değil; rahat ayakkabı gerekli. Üç durakta da giriş ücretsiz, ayakkabı çıkarılıyor, kadınlar için başörtüsü isteniyor ve çoğu camide kapıda ödünç örtü bulunuyor. Namaz sırasında salona girme, fotoğraf çekme. Çarşının içindeki sokaklarda motosiklet trafiği var. Dönüş için Salihiye’den eski şehre servis minibüsü var; yokuş aşağı yürümek de mümkün, yarım saat sürüyor. Yaz öğlenleri hattın büyük kısmı gölgesiz.