Şam’da yarım gün: Salihiye’de ikinci yürüyüş

Salihiye’yi Kudüs’ten göçen bir aile kurdu ve mahalle bugün hâlâ o ailenin yapılarıyla okunuyor. Bu yürüyüş dördünü sırayla bağlıyor: 1200 metre, hepsi Kasiyun’un eteğinde. Yol yukarıdan aşağıya iniyor, bu yüzden Rükneddin’den başlıyor. Ters yönde yürürsen aynı mesafe iki katı yoruyor.

Yol

Rükniye Medresesi’nin meydanında başla; dilimli kırmızı kubbeler yapıyı uzaktan tanıtıyor. Batıya, Salihiye’nin içine yürü: Hanabile Camii 600 metre ileride ve sokağa cephe vermiyor, girişi dar bir aralıktan. Kapıyı bulmak için mahalleden sorman gerekebilir. Oradan 250 metre güneybatıya, Şeyh Muhyiddin’e geç. Ömeriye Medresesi’nin ayakta kalan alt katı burada; güney cephesi cadde açılırken kesildi ve kaybın ölçüsü orada görünüyor. Son durak 250 metre ötede: İbn Arabi Camii, aynı mahallenin merkezi.

Zamanlama

09:00’da Rükneddin’de ol. Yokuş o saatte serin ve meydan boş. Hanabile’ye 10:00 gibi var, avlu boşken; devşirme kemer taşları yandan gelen ışıkta seçiliyor. Ömeriye’yi öğle öncesine koy — içeri girmek her zaman mümkün olmuyor, kapalıysa dış duvarı takip edip on dakikada bitiyor. İbn Arabi Camii’ne 11:30 ile 12:00 arasında gir; avlu o saatte gölgeye giriyor ve türbe odası gündüz açık. Öğle namazına denk gelirsen dışarıda bekle, sonra gir.

Dikkat

Salihiye sokakları dar ve eğimli, taş kaygan; kavrayan tabanlı ayakkabı işi kolaylaştırıyor. Dört durağın üçü ibadete açık: omuz ve diz kapalı, kadınlar için başörtüsü. İbn Arabi’nin türbe odasına taş merdivenle iniliyor ve kadınlar ayrı girişi kullanıyor. Ömeriye’de düzenli bir ziyaret saati yok, planını dışarıdan görmek üzerine kur. Yaz öğlenleri yokuşu ağırlaştırıyor; sabah çık.